Day 100! (NL)

Hallo hallo allemaal!

Als 100 dagen alleen reizen geen goede reden is om deze blog te voorzien van een nieuwe post kan ik de blog even goed verwijderen. Maar niet getreurd haha, want jawel, hier is hij dan. We zullen er even geen rekening mee houden dat het net geen 75 dagen geleden is sinds de laatste post! Ik moet eerlijk toegeven dat ik bij het typen van die laatste zin toch zelf ook even moest slikken. 75 dagen is lang maar amai 100 zijn er weer net iets meer. Als je mij een paar jaar geleden dit had verteld zou ik alleen maar eens lachen en zeggen, welja, het blijft wellicht gewoon bij de droom. Maar neen hoor, hier ben ik dan, en dat zal zoals het er nu naar uitziet nog wel eventjes zo blijven 🙂

Tgohja, wat verteld ne mens zoal na 100 dagen alleen reizen? 😀 Het gaat hier goed? Ik heb nog nooit zoveel opeenvolgende dagen genoten van alles alles wat ik doe? Hoe komt het dat ik hier zo lang mee gewacht heb? De wereld is mooi? Het is mooi weer in Australië? Ik weet het zelf niet meer.. De vorige keer wist ik na twee weken al niet meer waar te beginnen, laat staan na 100 dagen, the shame is on me.. Maar goed, ik ben al blij dat mijn filmpjes het wel volhouden en eigenlijk nog blijer met al de leuke reacties van de mensen die (proberen te) volgen waar ik uithang.

Oke, terug naar de blog 🙂 100 dagen dat zijn als ik het mij goed herinner 99 nachten. Wel, was me dat even wat zeg haha. Dat zijn ondertussen maar liefst 80 nachten in 28 verschillende hostels. 28 verschillende hostels, jongens toch, haha, begint daar eens aan 🙂 Dat start bij de meest fantastische plaatsen en gaat tot de meest verschrikkelijke. We maken er altijd het beste van, maar af en toe is het letterlijk en figuurlijk toch eens een oogje dicht knijpen. Soms sta je stomweg verbaasd naar de douche te kijken omdat er gewoon warm water uitkomt. Soms is de rommel in de kamer erger dan mijn repetitiekot en mijn slaapkamer thuis tesamen, en dat wilt wat zeggen! Andere keren ben je al eens blij dat het YouTube filmpje dat je op de wifi wilt bekijken sneller was geladen dan 2 minuten, als je al niet boven de veel voorkomende limiet van 500mb bent gegaan. Andere hostels hier zijn volgens mij dan weer al jaren niet meer proper gemaakt. Maar oke, zo erg is het allemaal niet, de meeste hostels zitten gevuld met echt supertoffe mensen en dat is eigenlijk het belangrijkste. De luidruchtige Fransen die heel de nacht roepen (ze noemen het zelf praten) naar elkaar of de dronken Duitsers die tussen 3h en 6h meermaals het licht in de kamer moeten aandoen nemen we er dan maar gewoon bij. Toegegeven, mijn persoonlijke favoriet zijn toch wel de plastieken zakken van de mensen die vroeg uitchecken. Het is altijd een vreemd gevoel wanneer je om 7u in de ochtend wilt uitchecken en er om 6u30 achterkomt dat je de avond ervoor bent vergeten je rugzak te maken. Als er iets is waarvoor je mij uit mijn slaap mag halen is het toch wel dat. Ohja vergeet de ritssluiting niet regelmatig open en toe te doen of wat door de kamer te zwaaien met je zaklamp, niemand die dat merkt hoor, doe gerust 🙂

Verder waren er natuurlijk ook de 15 nachten in mijn campeerbusje toen ik aan de westkust van Australië bezig was met mijn 6000km lange roadtrip. Toch nog even vermelden dat die echt awesome was haha. Wanneer heb jij voor het laatst alleen in de auto 950km op één dag gereden, was me dat even een vervelende dag hoor 😀 Achja, zullen we maar zwijgen van de paar keer dat ik in het midden van de australische outback mezelf vastgereden heb in diep zand (ze hebben hier niet overal verharde wegen) en 3 uur in de australische hitte zonder schaduw moest wachten op iemand die me eruit kon trekken. Amai, dat waren nog eens tijden zeg. Maar ze waren het volledig waard, ik zou het zo overdoen moest het mijn budget voor die maand niet meer dan verdubbeld hebben 😀 Blijven er natuurlijk nog de 4 nachten over die ik op het vliegtuig, op de trein of in een bus heb doorgebracht. Niet dat ik een van die nachten geslapen heb, maar goed, het was buiten donker, dus ze tellen mee.

Ik heb eigenlijk helemaal niet het gevoel dat ik al zo lang weg ben. Na een tijdje begin je de verschillende periodes in de reis onbewust van elkaar te scheiden. Zo lijkt mijn trip naar Thailand of Cambodja niet van deze reis te zijn. Je zegt dan aan iemand dat je daar ooit geweest bent en pas later komt het besef dat het eigenlijk in deze reis was. De dingen waaraan ikzelf echt merk dat het ondertussen 100 dagen is, is wanneer je voor de derde keer shampoo of tandpasta moet kopen onderweg of wanneer je ziet dat sommige mensen die je onderweg tegenkwam al terug thuis zijn. Mijn 4 lege bussen zonnecrème zijn ook het vermelden waard, dat zijn er meer dan in mijn hele leven voor deze reis 😀 Zoals dat wel bij meer dingen is geraak je na een tijdje gewoon aan de situatie. Het klinkt nu precies negatief maar dat is het helemaal niet. Na 100 dagen rondreizen heb je gewoon al heel wat situaties gezien en kijk je niet meer op van de dingen die rondom gebeuren. Ik wil hier wel niets veralgemenen want sommige mensen blijven er in slagen om toch net weer iets ongewoons te doen, je komt wat tegen hoor.. Het meest positieve aan het reizen gewoon worden is dat telkens je op een nieuwe plaats komt je jezelf ook direct thuis voelt. Eens je weet waar de keuken en de badkamer is, ben je er thuis, snel wat mensen leren kennen en voor je het weet sta je aan de receptie twee extra nachten te boeken.

Anyway, dat zal het zijn voor vanavond, ik moet gaan slapen. Het is hier alweer laat, en je weet nooit wat 101 gaat brengen! (Maar je moet kloppen op 101 want de bel doet het niet! Toch even een droevig moment om te horen dat Samson en Gert ermee stoppen, het is nu echt bijna tijd om volwassen te worden haha). Nene, de volgende dag is voor mij vaak een evengrote verassing als voor jullie dus toch proberen er uitgerust aan te beginnen 🙂 Dat gezegd zijnde wil ik graag jullie bedanken voor het lezen en voor het volgen van alle filmpjes! Ik breng niet zoveel tijd op sociale media (of technologie in het algemeen) door maar sta toch elke keer te kijken van de reacties of de vind-ik-leuks en dat vind ik leuk! 🙂 Een extra shoutout naar degene die mij in de afgelopen 100 dagen een aantal keer gebeld hebben of regelmatig contact houden. Je bent natuurlijk niet verplicht. Maar met al dat alleen reizen is het wel duizendmaal geapprecieerd! Veel mensen om me heen maar niets zo goed als vrienden en familie 🙂

Tot snel! Ik beloof het deze keer! Maar tot dan zal ik jullie op de hoogte houden met mijn filmpjes! Het was fijn nog eens iets in het nederlands te kunnen doen 🙂 Love you all!

Jullie correspondent vanuit OZ,

Yentl Doggen